+.ได้แต่อ่านไม่เคยเขียน.+

ต่อยอด-- Luca Tody 

ได้แต่อ่านไม่เคยเขียน

ไม่เคยเรียน ไม่รู้ไม่ฝึกฝน

แต่พออ่านกลอนรักของคนเพียงหนึ่งคน

กลับละลายความหมองหม่น น่าประหลาดใจ

คำซึ้งๆ สัมผัสธรรมดา 

ซุกซ่อนมายา อันหวานไหว

เหมือนตอนนี้จะอยากหลับตานอน ในทันใด

เผื่อจะเจอเจ้าชาย อย่างที่กลอนรักเขาเขียนไว้...สักที

+.ขอบคุณนางฟ้า.+

ขอบคุณนางฟ้า
กับทุกไมตรีที่ส่งมา...แสนหวาน
ให้หัวใจดวงเหงาๆ...ได้พองบาน
ขอตอบแทนด้วยความรักที่ยาวนาน
...ตลอดไป...



จะรักเธอให้มากที่สุด
ให้ไครเอาช้างมาฉุด...ก็ไม่หวั่นไหว
ขออยู่ตรงนี้..เคียงข้างเธอ..ไม่รักไคร
ไม่ไปไหน...ตอบแทนทั้งหัวใจ
...ที่เรารักกัน...



by ใบชาที่ไร้หนอน

+.ไม่อยากให้เช้าเลย.+

เคยไหม..เวลามีความทุกข์ ทำไมนะเวลามันยาวนานจัง

แต่เวลาแต่ละนาทีที่มีความสุขมันผ่านไปเร็ว

+.ไม่อยากให้เช้าเลย.+






ไม่รู้...อีกนานไหม
ที่จะได้อุ่นใจ อย่างตอนนี้
รีบไปไหนหรือเปล่า คนดี
เวลาที่มี เหลืออีกเท่าไร



ราตรีเหน็บหนาวอันยาวนาน
กลัวใจจะร้าวราน เกินทนไหว
ถ้าอ้อมกอดละมุน เพียงแค่ฝันไป
ก็ขอให้อยู่ถึงเช้าได้ไหม
         ....ไม่อยากตื่นเลย

ความรักที่เกิดในใจเราสองคน
กำลังโปรยหล่น ชุ่มเย็นกลางใจที่ทุกข์ทน แล้งล้า
รื้อค้นความหลัง เคยพ่ายพังกับหยดน้ำตา
ได้ยินเสียงจากเธอแว่วมา ...
           ...ปลอบประโลมว่า 'ไม่เป็นไร'



คำ บ อ ก รั ก ล ะ มุ น ห ว า น
ลมหนาวโปรดเป็นพยาน ในราตรีกาลวูบไหว
สัมผัสที่ไม่เคยคุ้น กลับอบอุ่นเกินห้ามใจ
ย้ำให้ฟังอีกครั้งได้ไหม ...
 ....เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป นานเท่านาน

+.ยังรักไม่ได้ ไม่ใช่ไม่รัก.+

+.ไม่อยากให้ความเหงาทำร้ายใคร จึง"ยังรักไม่ได้ ไม่ใช่ไม่รัก".+



ยัิ ง รั ก ไ ม่ ไ ด้ ไ ม่ ใ ช่ ไ ม่ รั ก
ไม่ใช่แค่รู้จัก ไม่ใช่แค่อ่อนไหว
แสนดีหรือเปล่า ก็ยังไม่แน่ใจ
ใช่หรือไม่ใช่ ต้องวัดกันนานๆ
--

ไม่มีใครมาแทรกหรอก ที่ความรัก
เก็บมันไว้สักพัก กับฝันหวานๆ
เคยเป็นคนดี แต่ไม่มีใครต้องการ
เลยเก็บฝันวันวาน ไว้ลึกสุดใจ
--

หวังจะส่งถึงมือ..คนแสนดี
แม้ระหว่างทางนี้ จะเหงาแค่ไหน
ความรัก .. ไม่ใช่แค่ทายทัก แล้วผ่านไป
สักวันคุณจะเข้าใจ ว่ามันคุ้มแค่ไหนกับการรอ

+.เพียงเธอเท่านั้น ที่ฉันจะรัก.+

เพียงเธอเท่านั้น
คนที่ฉันจะมอบหัวใจให้
ไม่ใช่เพราะเหงาใจ
แต่เรามีอะไรที่ตรงกัน
--

เพียงเรา สบตา
แล้วจับมือข้ามเวลา ไปกับฉัน
อดีต ไม่สำคัญ
มีเพียงปัจจุบัน~และเรา
--

เพียงเธอเท่านั้น
มากกว่านี้ร้อยพัน ก็ไม่เท่า
กระซิบคำหวาน ซ่านเบา
บอกฉันสิว่า เรารักกันเพียงไร
--

+.ขอบคุณ.+

ไ ม่ เ ด่ น ดี อ ะ ไ ร
ได้แต่ขอบคุณน้ำใจ...ที่มีให้ฉัน
ยิ่งใหญ่เหลือเกินแล้วคนสำคัญ
จนแต่ละคืนแต่ละวัน...เหมือนฝันไป

ข อ บ คุ ณ
ไออุ่น ที่อุ่นยิ่งกว่าสิ่งไหน
ความรัก..ที่หาไม่ได้จากใคร
พบคำตอบแล้ว..รู้ไหม...
...ตั้งแต่เธอเดินเข้ามาในหัวใจและรักกัน...

+.การเดินทางครั้งใหม่.+

กลอนรักหลายบทนี้เขียนตอบกระทู้กลอนของ"แค่คนคนนึง"

ชื่อว่า Born to be . .. your ' s .. 

เป็น "การเดินทางครั้งใหม่"ที่แสนพิเศษจริงๆ ;)

ก่อนที่ความรักจะงดงาม

ฉันเรียนรู้ด้วยความเหนื่อยล้า

ฉันสร้างทุกสิ่งด้วยศรัทธา

ภายใต้ท้องฟ้า อันมืดมน

...

ความรักที่เคยมี

จึงเต็มไปด้วยความรู้สึกที่สับสน

แรงปรารถนา ในใจตน

ใช่ว่าทุกคนจะได้มา

...

ฉันจึงเรียนรู้ที่จะมีรอยยิ้ม

แม้น้ำในตาเรื่อปริ่มอย่างรู้สา

ใช่ว่า ชินชา

แต่ทว่า   คือความจริง

...

ความรักในวันนี้

จึงเป็นความอาทรดีๆในทุกสิ่ง

ไม่มากไม่น้อยตามจริง

ไม่ต้องวิ่งตามอะไร

...

เพียงมีเธอให้รัก

มีที่พัก ให้อิงไหล่

พอแล้วที่มีเธอในหัวใจ

และมีรักแท้ในใจ...เป็นของเธอ...

เ ธ อ จ ะ ไ ป กั บ ฉั น ไ ห ม

ไม่ว่าจะต้องพบกับอะไร..ในวันหน้า

ผู้หญิงของเธอ "ธรรมดา"

ไม่ใช่คนสูงค่า...แต่อย่างใด

เ รื่ อ ง จ ริ ง ข อ ง ฉั น ไ ม่ น่ า ค้ น

มีแต่ความร้าวรน ... หมองไหม้

เดินคนเดียวมาแสนไกล

ร้องไห้...ก็หลายคราว

ถ้ า พ ร้ อ ม ที่ จ ะ ไ ป ด้ ว ย กั น

เริ่มต้นความผูกพัน ในแต่ละก้าว

ฉันก็หวัง..ให้รักนี้ยืนยาว

ผ่านร้อนผ่านหนาว ไปพร้อมกัน

บ า ง ที ฉั น แ ค่ กั ง ว ล

กับจุดเริ่มต้น...ที่ต้องการความเชื่อมั่น

หากบทสุดท้ายคือนิรันดร์

ก็ขอให้เรารักกัน ~ ตลอดกาล

ด้านล่างนี้เป็นกลอนที่เขียนไว้นานแล้วและรวบรวมมาค่ะ ;)

ท ริ ป นี้  น่ า ส น ใ จ ยิ่ ง นั ก
จะร่วมขับกล่อมรัก ด้วยเพลงใบไม้
โบกมืออำลา น้ำตา~ความเศร้าใจ
สู่โลกใบใหม่ ที่เราต้องการ
. . . . . . . . . . . . . .
แ ม ล ง ก วี .. ค ง ค รื้ น เ ค ร ง
ร่วมเป่าบรรเลง บทเพลง รักหวาน
เห็นแมงปอ ระบำล้อ ดอกไม้บาน
ให้ท้องฟ้าเป็นม่าน หน้าเวที
. . . . . . . . . . . . . .
จ ะ นั่ ง ดู เ ธ อ เ ล่ น น้ำ
ปลาฉลามมา ก็จะคอยนั่งขำ ดูเธอหนี
ถ้าเล่นจนเหนื่อย ก็จะคอยพัดวี
จนกว่าจะหายเหนื่อยดี แล้วออกเดินทาง


* + * + * + * + * + *+ * + * + * + * + * + * + *

+.แต่ปางก่อน.+

+.แต่ปางก่อน.+ เขียนไว้นานแล้วค่ะ พยายามเหลือเกินที่จะแต่งกลอน 8 กับเขาบ้าง
แต่ก็หลุดไปแต่งกลอนเปล่าอยู่ดี แฮ่ๆๆ  ;)

o แทรกในฝัน มานาน หวานทุกถ้อย แท้คือรอย รู้สึก เมื่อนึกถึง เผยรอยยิ้ม ที่แก้ม แย้มรำพึง ในภวังค์ เคยติดตรึง ซึ้งในทรวง o ฤารอยกรรม นำพา เพื่อมาพบ ให้ประสบ ทุกชาติ มิขาดช่วง คล้ายดวงจิต จดพ้อง ทั้งสองดวง ประโลมท่วง เป็นทำนอง คล้องชีวา o เหมือนคืนสู่ ครั้งเก่า เคยเนาว์แนบ เคยอิงแอบ แนบชิด สนิทหา สื่อความนัย ให้รู้ คือบุญญา แม้สิ้นชาติ ขาดลา ยังมาครอง ในภพชาติปรารถนา เพื่อมาพบ แต่เลือนลบจำพราก ต้องจากสิ้น ห่างกายแล้วฝันพร่า น้ำตาริน ทรุดกายลงที่ผืนดิน ดั่งสิ้นปราณ สร้างสายใยใช่หมาย มาคลายรัก หากสลักเพื่อต่อ ได้ก่อสาน เป็นบ่วงแก้วคล้องฝัน นิรันดิร์กาล ให้มั่นคง ตราบนานเมื่อผ่านไป หมดความหมายใดแล้ว ดั่งแคล้วคลาด ด้วยไม่อาจ ยืนยง ดำรงไว้ แต่ปางก่อนซ่อนเงื่อนไว้เตือนใจ อนัตตา ว่าไว้...ไร้ตัวตน..

 

ที่เริ่มต้นไปพร้อมกับเธอ
บอกได้อย่างเขินเก้อ  ว่าเธอใช่
ฉันไม่รู้ว่าเพราะอะไร
กับคำตอบของหัวใจ ...ที่เผยมา





ความอาทร ที่อ่อนโยน
เดินทางมาไกลโพ้น อีกฝั่งฟ้า
อาจเพราะเรานั้น เคยสัญญา
กาลครั้งหนึ่ง...ที่เกิดมาเพื่อรักกัน





ขอบคุณ..ฉันขอบคุณ
สำหรับไออุ่น อย่างที่ฝัน
มารัก มาผูกพัน
มีวันนี้ที่หากัน...จนเจอ

ในการเริ่มต้นของความรัก

ใ น ก า ร พ บ กั น ข อ ง ค น อ่ อ น ไ ห ว

การเดินทางของสองหัวใจ...จึงเริ่มต้น

ความหวังดีที่ไม่มีอะไรเจือปน

ละลายความหมองหม่น...ที่เคยเป็น

ฉั น ไ ม่ รู้ . . . กั บ วั น ข้ า ง ห น้ า

แต่ฉันเชื่อในสิ่งที่ดวงตา...ฉันเห็น

ไม่ใช่แค่อารมณ์เผลอไผลไหวเอน

หรือการล้อเล่น ของหัวใจ

ใ น ก า ร พ บ กั น ข อ ง ค ว า ม รั ก

นำพาให้ฉันรู้จัก ความอ่อนไหว

รอยยิ้มที่เกิดในใจฉัน คือรางวัลที่หาไม่ได้จากใคร

ขอบคุณเธอที่พาความรักมาให้.."ขอบคุณจากใจ ขอบคุณจริงๆ"

ไปด้วยกันไหม....

     กับหนทาง..ที่ทอดไกลตรงหน้า

     กลัวมั้ย กับร้อยเรื่องราวที่จะผ่านเข้ามา

     กับคนธรรมดาอย่างฉัน...จะไปด้วยกันไหมคนดี

     - - - - - - - - - - - - - - - -

     ชีวิตอาจไม่ได้โรยด้วยกลีบดอกไม้

     หนทางลำบากแค่ไหน....โปรดเชื่อใจคนๆนี้

     ท่ามกลางความเหงา..ทบทวี   

     จะโอบกอดเธอ..ผ่านอุปสรรคที่มี..ก้าวไปด้วยกัน

      - - - - - - - - - - - - - - - -

     ตกลงเธอจะไปกับฉันมั้ย

     ถ้าหากว่าได้..ก็ขอให้จับมือฉัน

     สัมผัสความอาทรที่ซ่อนความผูกพัน

     จะเดินข้ามฝั่งฟ้า...ให้ถึงฝั่งฝัน.....อย่างที่เธอฉัน ตั้งใจ

                ง่วงหรือยังคนดี
                มาหนุนตักตรงนี้ เอาไหม
                ฉันมีนิทาน จะกล่อมไกว
                ขับไล่ความล้าใจในคืนวัน

                -`๏?- + = - +-`๏?- + = - +-`๏?- 

                                  กาลครั้งหนึ่ง มีเจ้าหญิงแห่งดวงดาว
                                  เธอบริสุทธิ์งดงามราว กับภาพฝัน
                                  พบรักกับเจ้าชาย แห่งดวงจันทร์
                                  และในอีกไม่กี่วัน จะเข้าวิวาห์

                                  -`๏?- + = - +-`๏?- + = - +-`๏?- 

                                  ด้วยความลุ่มร้อนของตะวัน
                                  ที่มองเจ้าสาวของพระจันทร์ด้วยความอิจฉา
                                  มิอาจครอบครองหัวใจของเจ้าชายจันทรา
                                  ด้วยเหตุผลที่กาลเวลา ต่างกันมากมาย

                                  -`๏?- + = - +-`๏?- + = - +-`๏?- 

                                  ครั้นถึงวันที่เจ้าชายไม่ทอแสง
                                  ตะวันจึงกลั่นแกล้ง สมใจหมาย
                                  คำสาปส่งผลให้เจ้าหญิงกลายเป็นเม็ดทราย
                                  ดำ ดิ่ ง จ ม ห า ย  ใ น ม ห า น ที

                                  -`๏?- + = - +-`๏?- + = - +-`๏?- 

                                  เจ้าหญิงร่ำไห้ อย่างปวดร้าว
                                  - - - - - -
                                 "ทำไมตะวันต้องทำร้ายเรา ถึงเพียงนี้
                                       เจ้าชายที่รัก ข้าเหน็บหนาวเต็มที
                                       ข้าจะออกไปจากที่แห่งนี้ ได้อย่างไร"

                                  -`๏?- + = - +-`๏?- + = - +-`๏?- 

                                  ฝ่ า ย เ จ้ า ช า ย.....
                                  ทราบข่าวว่าเจ้าหญิงตกไปที่โลกมนุษย์
                                  แต่ทั่วทั้งเจ็ดคาบสมุทร ไม่รู้เธออยู่ที่ไหน
                                  จึงส่งเสียงเดินทางข้ามฟ้าไกล
                                  แต่ยิ่งร้องเรียกเท่าไหร่
                                        เ ม็ ด ท ร า ย ไ ม่ ไ ห ว ติ ง

                                  -`๏?- + = - +-`๏?- + = - +-`๏?- 

                                  เจ้านทีเห็น ทุกเหตุการณ์
                                  บังเกิด ความสงสาร ในเจ้าหญิง
                                  จึงสั่งสายน้ำเข้าโอบอิง
                                  อันเชิญเจ้าหญิง สู่หาดทราย

                                  -`๏?- + = - +-`๏?- + = - +-`๏?- 

                อ้าว !!! หลับแล้วหรือ คนดี
                แต่นิทานเรื่องนี้ ยังไม่ถึงตอนสุดท้าย
                ยังไงราตรีนี้ฉันจะคอยดูแลไม่ห่างกาย
                พรุ่งนี้ค่อยฟังใหม่
                - - - -
                คื น นี้ ห ลั บ ใ ห้ ส บ า ย  น ะ ที่ รั ก


-`๏?- + = - + = - + = - + = - + = - + = - + = - + = - + = - + = -`๏?-
เมื่อ: 29 กันยายน 2008, 05:51:PM ?

ใ ห้ เ ร า เ ป็ น อ ะ ไ ร ดี น ะ
งั้นเราเล่นเป็น เทวดากับนางฟ้า กันดีมั้ย
ให้แต่ละวันของเรา มีแต่ความสุขใจ
อยู่ในวิมานหลังใหญ่ หรูอลังกาล

. . . . . . . . . . . . . .

ห้ อ ง ข อ ง เ ร า ไ ม่ มี ก ล า ง วั น ก ล า ง คื น
มีแต่ความชื่นมื่น บนอัครสถาน
เพลิดเพลินกับดนตรีทิพย์วิมาน
เบื่อแล้ว ก็ออกไปนั่งชมวิวทิวม่าน บนฟ้าไกล

. . . . . . . . . . . . . .

ว่ า ง ๆ อ ย า ก ทั ก ท า ย พ ร ะ จั น ท ร์
เหาะเหินไปนอนเล่นบนนั้น กันดีไหม
แต่ระวังนะ!!! อย่าเผลอหลับไป
เดี๋ยวคนบนโลกเข้าใจผิดกันใหญ่
ว่าเรานี่แหละ ~ ตำนานตากับยาย ,, ตัวจริง


* + * + * + * + * + *+ * + * + * + * + * + * + *

" สุดที่รัก "
คำหวานที่คุณทายทัก มาบ่อยๆ
แค่ได้ยิน ใจฉัน ก็ล่องลอย
ผ่านคำหวานหยดย้อย ที่คุณให้มา

`๏?- + = - + = - + = - + = -`๏?-

" สุดที่รัก "
คำที่คุณทายทัก แบบไม่ถือสา
ความจริงคงไม่มีความหมายใดสื่อมา
นอกจากความสนิทสนมธรรมดา หยอกล้อกัน

`๏?- + = - + = - + = - + = -`๏?-

" สุดที่รัก "
หวังเพียงให้เราทายทัก แบบรักมั่น
หวังว่าไม่ช้าไม่นานเราคงได้เป็นคนรักกัน
เพราะให้แอบรักคุณอยู่อย่างนี้ทุกวัน (เฮ่อ..)  มันหนักใจ  






                              คุณผู้ชาย . . .
                              รู้ไหม ...รักคุณเจิดจ้าอยู่ในใจจนรุ่มร้อน
                              แต่บางครั้ง คุณเหมือนตะวันรอน
                              ทอแสงแค่พออุ่นอาทร ในยามเย็น

                              +*- - - -*+*- - - -*+*- - - -*+*- - - -*+*- - - -*+

                              คุณผู้ชาย . . .
                              คุณเหมือนดาวส่องประกาย ให้ได้เห็น
                              แล้วห่างหายไปในพระจันทร์วันเพ็ญ
                              มีมุมมืด ที่คุณยังซ่อนเร้น  ตลอดมา

                              +*- - - -*+*- - - -*+*- - - -*+*- - - -*+*- - - -*+

                              โปรดเห็นใจฉันบ้างเถอะคุณ
                              ดูรักนี้จะว้าวุ่น กับการค้นหา
                              อย่างนี้ละกัน...วันนี้ฉันหอบหัวใจมา
                              ทอดสะพานให้คุณแล้วนะตรงหน้า...
                              ~ รี บ ม า ค ว้ า  ... ไ ป ซ ะ ดี ๆ ~







ไ ม่ ใ ช่ ผู้ ห ญิ ง เ ก่ ง ก า จ
ทำวางมาดให้ใครเห็น
นิ่งนานไม่ค่อยเป็น
แต่ไม่ได้หลบเร้น จนไม่รักใคร

+*- - - -*+*- - - -*+*- - - -*+*- - - -*+*- - - -*+

ฉั น อ า จ ไ ม่ ส ว ย เ ลิ ศ เ ล อ
แต่ก็แอบมองเธอ มานานรู้ไหม
เป็นคนธรรมดา ไม่เก่งกล้าไปกว่าใคร
เป็นคนไม่มีอะไร ...
- -แต่ถ้ารักใคร ~ก็รักจริง~

อาจแค่ทายทักในวันนี้ 
แต่ก็เริ่มจากความรุ้สึกดีๆให้เสมอ
เพียงแค่พูดคุย..ยังไม่ได้พบเจอ     
แต่ก็อยากบอกกับเธอ ว่า..ฝั   น  ดี

?. ?... ?.... ?..... ?.... ?... ?

อาจทำได้แค่ห่วงใย 
ไม่ได้เข้าไปใกล้  .. มากกว่านี้   
ทำได้เพียง ส่งความปราถนาดี   
แต่ก็อยากให้เธอเก็บมิตรภาพนี้ ..นะนาน~นาน

               
                ชีวิตผ่านมาหลายร้อน
                เจอพายุฝนเปียกปอน ซมไข้ 
                บางครั้ง สุขสม ชื่นใจ
                บางครั้ง ร่ำไห้ เจ็บจม

                +*- - - -*+*- - - -*+*- - - -*+*- - - -*+*- - - -*+

                ไม่ใช่คนดีเลิศล้ำ
                บางครั้งก็ทำ ไม่เหมาะสม
                ไร้คำหวาน หว่านคารม
                ไม่มีอะไรน่าชื่นชม ในสายตา

                +*- - - -*+*- - - -*+*- - - -*+*- - - -*+*- - - -*+

                แน่ใจแล้วเหรอ
                ฉันอาจไม่ใช่คนที่เธอ ค้นหา
                เพราะต้นรักที่ปลูกในแววตา
                "อาจเป็นเพียงแค่เงามายา ในคืนหลอกลวง"



-`๏?- + = - + = - + = - + = - + = - + = - + = - + = - + = - + = -`๏?-

อุตส่าห์ แอบส่งตาหวาน
เธอก็ยังมองเลยผ่าน ไปทางอื่น
แอบเก็บรอยยิ้ม มาฝันถึง ทุกคืน
ไม่อยากรีบตื่น มาเจอคนไร้ใจ

?. ?... ?.... ?..... ?.... ?... ?

ช่วยหันมองมาทางนี้หน่อย
คนรอเค้าขี้ใจน้อยรู้บ้างไหม
ชอบเธอมานาน ไม่รู้รึไง
กรุณารีบมาดูแลหัวใจ จะเป็นพระคุณ
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

หาคนรักจริงมาสบตา
เหลียวซ้ายแลขวา เธออยู่ไหน
ผ่านคืนวันมาตั้งไกล
รอจนอ่อนใจ ไม่เห็นมี
. . . . . . . . . . . . .

ดอกไม้ที่จัดวาง
กลีบคงโรยลาร้าง แล้วครานี้
ใครหนอ เมตตาโบยบินมาสักที
ก่อนคนรอคนนี้ .. จะขาดใจ ^ ^