แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ กลอนคิดถึงคนไกล แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ กลอนคิดถึงคนไกล แสดงบทความทั้งหมด

วันเสาร์ที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2553

+.ห่างไกล รู้ไหมมันห่วง.+

เหงา อกหักห่ า ง ไ ก ล จ น ใ จ ห่ ว ง
มองใบไม้ร่วง ยังใจหาย
กลัวความคิดถึงจะถูกทำลาย
กลัวรักจะร้างหายไปจากกัน


ห่ า ง ไ ก ล จ น ใ จ ล้ า
มองฟ้าขึ้นมา ใจไหวสั่น
คำรักที่เคยฝากไว้ให้กัน
ยังอยู่ที่ฉัน หรืออยู่ที่ใคร


ห่ า ง ไ ก ล จ น ใ จ ท้ อ
แล้วจะรอ ไปถึงไหน
คำตอบในวันนี้ คงไม่มีอื่นใด
นอกจากเชื่อในรักที่เธอให้...
แ ล้ ว ร อ ต่ อ ไ ป ~ เ ท่ า นั้ น เ อ ง


Feb 26, 2008 9:36 AM
 






สุ ด ป ล า ย ฟ้ า ที่ ก ว้ า งไ ก ล
ห่ า ง เ กิ น ก ว่ า จ ะ เ อื้ อ ม ใ จ ไ ป ถึ ง
ส่ ง เ พ ล ง รั ก รำ พั น รำ พึ ง
ห รื อ เ ธ อ ไ ม่ เ ค ย ลึ ก ซึ้ ง จึ ง ไ ม่ ไ ด้ ยิ น
* ,, ? ~ ,,
ต้ อ ง ใ ช้ อี ก กี่ ล ม ห า ย ใ จ
ก า ร ร อ ค อ ย ค รั้ ง สุ ด ท้ า ย จึ ง จ ะ สู ญ สิ้ น
อ ย า ก บิ น ไ ป ห า ,, แ ต่ ปี ก ค ง ล้ า เ กิ น ก ว่ า จ ะ โ บ ย บิ น
. . . ฉั น ก ลั ว ค ว า ม รั ก โ ร ย ริ น . . .
จ น เ ธ อ ไ ม่ ไ ด้ ยิ น ,, แ ล้ ว ไ ม่ ก ลั บ ม า


|| M i S s Y o U ||   


วันเสาร์ที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2553

+.ท่ามกลางสายฝนพรำคืนนี้.+






ท่ามกลางสายฝนพรำคืนนี้
จะคิดถึงนายอารมณ์ดี..อย่างฉันไหม
ทะเล้นแสนเก่ง...ชอบร้องเพลงกล่อมเธอเรื่อยไป
ไม่ยอมจากไปไหน...ยังอยู่ข้างหัวใจ
....ทุกเวลา...



ยังอยากได้ยินมันหรือเปล่า
เวลาเศร้าในทุกๆคราว...เมื่ออ่อนล้า
มีเพลงรักหวานซึ้ง...คอยซับน้ำตา
มีความคิดถึงเป็นผ้า...ห่มหัวใจทุกเวลา
....ให้ฝันดี....







ปล.เขียนไว้นานละค่ะ


     วันนี้..ฝนตกพรำๆ

     ในใจก็นึกอยากขอบคุณน้ำ ที่หล่นจากฟ้า

     ทำให้เห็นสายรุ้ง..สีสวยงามตา

     และเธอ...คนที่กางร่มแล้วเดินมาหา แล้วไปด้วยกัน

      - - - - - - - - - - -


     อุ่นใจนะ..ที่มีเธออยู่ข้างๆ

     ขับไล่ความอ้างว้าง ออกจากชีวิตฉัน

     จับมือฉันไว้...เราจะเดินไปพร้อมๆกัน

     คอยเติมส่วนที่ขาดของกัน ให้งดงาม





วันพฤหัสบดีที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2553

+.เขียนถึงคนบนฟ้า+.




เขียนคำว่า"คิดถึง"
ส่งถึงใครคนหนึ่ง ที่ปลายฟ้า
ใช้ความรักแทนความศรัทธา
จรดปลายปากกา บนฟ้าไกล

. . . . . . . . . . . . . .

แล้วเขียนถามว่า "สบายดีหรือเปล่า"
"เคยอ้างว้างและเงียบเหงา บ้างไหม"
"คิดถึงฉันบ้างหรือเปล่า วันที่ไม่มีใคร"

คำถามสุดท้าย" เมื่อไหร่จะกลับมา"





ฉันใช้หัวใจแทนพู่กัน
คอยแต่งแต้มความฝัน อันอุ่นหวาน
ให้รักแทนทุกความศรัทธาอันยาวนาน
ซ่อนตัวในสายลมที่พัดผ่าน ม่านหัวใจ

. . . . . . . . . . . . . .

เขียนความรู้สึก..ถึงคนบนฟ้า
ให้เธอผ่านมารับรู้ความห่วงหา จากคนอ่อนไหว
หากสัมผัสได้ กับความรู้สึกที่เอ่อล้นข้างใน
บางที อาจจะรับรู้และเข้าใจ ว่ารักเธอ





  


 

อยากเขียน ความรู้สึก

ในส่วนลึก ที่เก็บไว้

เนิ่นนาน แล้วเพียงไร

ที่หัวใจ ยังเฝ้ารอ

เขียนไว้ ที่ปลายฟ้า

คือเสียงร่ำหา ที่วอนขอ

ว่าความคิดถึงที่ได้ ไม่เพียงพอ

วอนเธอกลับมาเติมรักต่อ นะเร็วๆ


  
 

บนฟ้า  บนนั้น
เธอยังคิดถึงกันอยู่บ้างไหม
นานแล้วนะ ที่จากไกล
แต่อุ่นไอ  ไม่เคยจาง
.........
ทุกคืน หลังตะวันลาลับ
ยังรู้สึกว่าเธอหลับ ลงข้างๆ
ความรักโอบล้อมไม่มีวันจาง
มีสายใยบางๆ  ที่เชื่อมเรา
.........
เขียนไว้ในความคิดถึง
ขออนุญาตร้องไห้สักครั้งหนึ่ง  ในคืนเหงา
วอนอีกโลกหนึ่งนั้น  ที่กั้นเรา
เปิดออกเบาๆ  เมื่อฉันหลับตา 



+.เขียนถึงคนบนฟ้า.+
 








ฤดูร้อน ฝน หนาว
คิ ด ถึ ง น ะ....รู้ ไ ห ม

ท่ า ม ก ล า ง ค ว า ม ไ ก ล มี กำ ลั ง ใ จ ใ ห้ เ ธ อ เ ส ม อ

จุ ม พิ ต ใ น รั ต ติ ก า ล จ า ก ผู้ ห ญิ ง ไ ม่ เ ลิ ศ เ ล อ

ห ลั บ ฝั น ดี น ะ เ อ อ  ...

แ ล้ ว คื น นี้ ฉั น จ ะ ไ ป พ บ กั บ เ ธ อ ~ ที่ ค ว า ม รั ก


^_____^  โพสที่pantip 1 พ.ย. 51 09:44:30