แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ กลอนคิดถึง แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ กลอนคิดถึง แสดงบทความทั้งหมด

วันเสาร์ที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2553

+.ห่างไกล รู้ไหมมันห่วง.+

เหงา อกหักห่ า ง ไ ก ล จ น ใ จ ห่ ว ง
มองใบไม้ร่วง ยังใจหาย
กลัวความคิดถึงจะถูกทำลาย
กลัวรักจะร้างหายไปจากกัน


ห่ า ง ไ ก ล จ น ใ จ ล้ า
มองฟ้าขึ้นมา ใจไหวสั่น
คำรักที่เคยฝากไว้ให้กัน
ยังอยู่ที่ฉัน หรืออยู่ที่ใคร


ห่ า ง ไ ก ล จ น ใ จ ท้ อ
แล้วจะรอ ไปถึงไหน
คำตอบในวันนี้ คงไม่มีอื่นใด
นอกจากเชื่อในรักที่เธอให้...
แ ล้ ว ร อ ต่ อ ไ ป ~ เ ท่ า นั้ น เ อ ง


Feb 26, 2008 9:36 AM
 






สุ ด ป ล า ย ฟ้ า ที่ ก ว้ า งไ ก ล
ห่ า ง เ กิ น ก ว่ า จ ะ เ อื้ อ ม ใ จ ไ ป ถึ ง
ส่ ง เ พ ล ง รั ก รำ พั น รำ พึ ง
ห รื อ เ ธ อ ไ ม่ เ ค ย ลึ ก ซึ้ ง จึ ง ไ ม่ ไ ด้ ยิ น
* ,, ? ~ ,,
ต้ อ ง ใ ช้ อี ก กี่ ล ม ห า ย ใ จ
ก า ร ร อ ค อ ย ค รั้ ง สุ ด ท้ า ย จึ ง จ ะ สู ญ สิ้ น
อ ย า ก บิ น ไ ป ห า ,, แ ต่ ปี ก ค ง ล้ า เ กิ น ก ว่ า จ ะ โ บ ย บิ น
. . . ฉั น ก ลั ว ค ว า ม รั ก โ ร ย ริ น . . .
จ น เ ธ อ ไ ม่ ไ ด้ ยิ น ,, แ ล้ ว ไ ม่ ก ลั บ ม า


|| M i S s Y o U ||   


วันเสาร์ที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2553

+.ท่ามกลางสายฝนพรำคืนนี้.+






ท่ามกลางสายฝนพรำคืนนี้
จะคิดถึงนายอารมณ์ดี..อย่างฉันไหม
ทะเล้นแสนเก่ง...ชอบร้องเพลงกล่อมเธอเรื่อยไป
ไม่ยอมจากไปไหน...ยังอยู่ข้างหัวใจ
....ทุกเวลา...



ยังอยากได้ยินมันหรือเปล่า
เวลาเศร้าในทุกๆคราว...เมื่ออ่อนล้า
มีเพลงรักหวานซึ้ง...คอยซับน้ำตา
มีความคิดถึงเป็นผ้า...ห่มหัวใจทุกเวลา
....ให้ฝันดี....







ปล.เขียนไว้นานละค่ะ


     วันนี้..ฝนตกพรำๆ

     ในใจก็นึกอยากขอบคุณน้ำ ที่หล่นจากฟ้า

     ทำให้เห็นสายรุ้ง..สีสวยงามตา

     และเธอ...คนที่กางร่มแล้วเดินมาหา แล้วไปด้วยกัน

      - - - - - - - - - - -


     อุ่นใจนะ..ที่มีเธออยู่ข้างๆ

     ขับไล่ความอ้างว้าง ออกจากชีวิตฉัน

     จับมือฉันไว้...เราจะเดินไปพร้อมๆกัน

     คอยเติมส่วนที่ขาดของกัน ให้งดงาม





วันอาทิตย์ที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2553

+.ไม่รู้หรือไร..ใจคนคิดถึง.+

เป็นกลอนที่จริงๆแล้วต่อกันได้ดุเดือดมากที่กวีคลับ แต่ยกมาบางส่วนที่พอจะอ่านได้
เพราะแรงเหลือใจ  ;)
+.ไม่รู้หรือไร ใจคนคิดถึง.+




ไม่รู้ ในสิ่งที่คิด
ยึดติด แต่สิ่งที่เห็น
เฝ้ารอ แต่เธอเช้าเย็น
ไม่เห็นเธอมา...ดั่งคอย
--

ไม่รู้ หรือแกล้งไม่รู้
คนรอ เธออยู่ เหงาหงอย
ไม่เห็น ใจคนรอคอย
ใจน้อย อยู่เีพียงลำพัง
--

ไม่รู้ เธอลืมหรือเปล่า
ส่งข่าว กลับมาสักครั้ง
สักนิด เปิดใจรับฟัง
เสียงที่ก้องดัง ~ คิดถึง~
--








คำพูด จริงหรือ ที่หมาย
คำชาย อวดอ้าง พลิกลิ้น
คืนค่ำ น้ำตา บ่าริน
กัดกิน หัวใจคนรอ
--

หากจริงสักนิด ที่เอ่ย
ไหนเลย หัวใจยังท้อ
เหตุใด น้ำตา ยังคลอ
คงพอ ที่จะเข้าใจ
--

แค่คำ..ไม่รู้ กับรู้
จริงอยู่ ยังวาง ไม่ได้
แต่สิ่ง ที่เห็น ด้วยใจ
คือคำ ผู้ชาย ~ คล้ายลม~
--







ตอบได้ไหม รู้อะไรในใจฉัน
นอกจากความจาบัลย์ ที่สรรให้
นอกจากรอยเหว่ว้า ...ว่าห่วงใย
ตอบได้ไหม อะไรหรือ คือคนรัก







ตอนนี้อยากบอกว่าฟ้าเหงา
ไม่มีใครนอกจากเรา ที่ตรงนี้
เฝ้ามองคนรักด้วยใจภักดี
ปลายสายตาแค่นี้  กลับแสนไกล

*-*-*-*-*-*-*-*

คนข้างล่างจะได้ยินหรือเปล่า
ยามที่ฟ้าเหงา ฟ้าร้องไห้
กลั่นน้ำตา เป็นสายฝน โปรยปราย
ในขณะที่ คนรักที่อยู่แสนไกล ไม่เคยได้ยิน






ฉันเคยเหนื่อยกับความรัก
จึงอยากจะพัก อยู่ตรงนี้
ด้วยรักที่เธอให้ อุ่นใจทุกนาที
จะเดิมพันด้วยชีวิตนี้ เพื่อเธอตลอดไป

   ?. ?... ?.... ?..... ?.... ?... ?

แต่สุดท้ายสิ่งที่หวัง
ก็ต้องล้มพังเหมือนครั้งไหนๆ
รักที่หวานไม่นานก็จางไป
เป็นเพียงแค่รอยอดีตที่หมองไหม้ ซ้ำรอยเดิม

12.46pm // 18.5.51






ท่ามกลางแสงจันทร์ที่ส่องประกาย
บดบังดวงดาวพร่างพราย บนท้องฟ้า
ความคิดถึงหนักแน่นที่ส่งให้คนไกลตา
กลัวจะถูกบดบังด้วยระยะทาง กาลเวลา ที่ห่างไกล

. . . . . . . . . . . . . . . . . . .
นั่งมองเมฆน้อย ลอยเคว้งคว้าง
ฤาความรักจะลาร้าง จนหมองไหม้
น้ำค้างพาความเย็นเยียบมาให้หัวใจ
แล้วคนรักอย่างเธอนำพาอะไร  นอกจากน้ำตา




+*- - - -*+*- - - -*+*- - - -*+*- - - -*+*- - - -*+

04 ตุลาคม 2008, 04:16:PM

วันพฤหัสบดีที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2553

+.เขียนถึงคนบนฟ้า+.




เขียนคำว่า"คิดถึง"
ส่งถึงใครคนหนึ่ง ที่ปลายฟ้า
ใช้ความรักแทนความศรัทธา
จรดปลายปากกา บนฟ้าไกล

. . . . . . . . . . . . . .

แล้วเขียนถามว่า "สบายดีหรือเปล่า"
"เคยอ้างว้างและเงียบเหงา บ้างไหม"
"คิดถึงฉันบ้างหรือเปล่า วันที่ไม่มีใคร"

คำถามสุดท้าย" เมื่อไหร่จะกลับมา"





ฉันใช้หัวใจแทนพู่กัน
คอยแต่งแต้มความฝัน อันอุ่นหวาน
ให้รักแทนทุกความศรัทธาอันยาวนาน
ซ่อนตัวในสายลมที่พัดผ่าน ม่านหัวใจ

. . . . . . . . . . . . . .

เขียนความรู้สึก..ถึงคนบนฟ้า
ให้เธอผ่านมารับรู้ความห่วงหา จากคนอ่อนไหว
หากสัมผัสได้ กับความรู้สึกที่เอ่อล้นข้างใน
บางที อาจจะรับรู้และเข้าใจ ว่ารักเธอ





  


 

อยากเขียน ความรู้สึก

ในส่วนลึก ที่เก็บไว้

เนิ่นนาน แล้วเพียงไร

ที่หัวใจ ยังเฝ้ารอ

เขียนไว้ ที่ปลายฟ้า

คือเสียงร่ำหา ที่วอนขอ

ว่าความคิดถึงที่ได้ ไม่เพียงพอ

วอนเธอกลับมาเติมรักต่อ นะเร็วๆ


  
 

บนฟ้า  บนนั้น
เธอยังคิดถึงกันอยู่บ้างไหม
นานแล้วนะ ที่จากไกล
แต่อุ่นไอ  ไม่เคยจาง
.........
ทุกคืน หลังตะวันลาลับ
ยังรู้สึกว่าเธอหลับ ลงข้างๆ
ความรักโอบล้อมไม่มีวันจาง
มีสายใยบางๆ  ที่เชื่อมเรา
.........
เขียนไว้ในความคิดถึง
ขออนุญาตร้องไห้สักครั้งหนึ่ง  ในคืนเหงา
วอนอีกโลกหนึ่งนั้น  ที่กั้นเรา
เปิดออกเบาๆ  เมื่อฉันหลับตา 



+.เขียนถึงคนบนฟ้า.+
 








ฤดูร้อน ฝน หนาว
คิ ด ถึ ง น ะ....รู้ ไ ห ม

ท่ า ม ก ล า ง ค ว า ม ไ ก ล มี กำ ลั ง ใ จ ใ ห้ เ ธ อ เ ส ม อ

จุ ม พิ ต ใ น รั ต ติ ก า ล จ า ก ผู้ ห ญิ ง ไ ม่ เ ลิ ศ เ ล อ

ห ลั บ ฝั น ดี น ะ เ อ อ  ...

แ ล้ ว คื น นี้ ฉั น จ ะ ไ ป พ บ กั บ เ ธ อ ~ ที่ ค ว า ม รั ก


^_____^  โพสที่pantip 1 พ.ย. 51 09:44:30

วันจันทร์ที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2553

อยู่ไหน? ทำอะไร...







นานเกินไปหรือเปล่า

ฉันเหงา..ไม่รู้เธอหายไปไหน

ใครนะ..เคยอยู่ในสายตา ไม่ห่างไกล

แต่ไม่รู้วันนี้ทำไม...เงียบจังเลย





นานเกินไปแล้วนะ

ฉันรอเสียงตามสายมา..เอ่ยคำเฉลย

บอกคำหวานซ่านซื้ง เหมือนอย่างเคย

ไม่ใช่เงียบหายไปเลย..อย่างที่เป็น






เริ่มจะร้าวรน ไม่เป็นท่า 
ไม่อยากมีน้ำตา แต่เริ่มจะกลั้นไม่ไหว
ห่างตา ห่างตัว...เลยกลัวใจ
อยู่ไหน ทำอะไร หรือคนดี


ทั้งห่วง หวงหา
ในวันที่ต้องไกลตา  อย่างวันนี้
จะคิดถึงกันบ้างไหม...หรือไม่มี
ส่งข่าวมาสักที...ฉันคอย


พั ก ผ่ อ น ใ ห้ ม า ก น ะ ค น ดี
อ า ก า ร ไ ข้ ที่ มี  อ า จ ยั ง ไ ม่ ห า ย
เ ดิ น ๆ อ ยู่  อ า จ ห น้ า มื ด ต า ล า ย
แ ล้ ว ใ ค ร ที่ ไ ห น จ ะ ช่ ว ย ไ ว้ ทั น
. . . . . . . . . . . . . .

เ ร า อ ยู่ ห่ า ง กั น เ กิ น ไ ป ห น่ อ ย
ทำ ไ ด้ เ พี ย ง ส่ ง ใ จ น้ อ ย ๆ ค อ ย เ ติ ม ฝั น
ไ ก ล แ ค่ ไ ห น  ก็ ฟ้ า เ ดี ย ว กั น
แ ล้ ว เ ร า จ ะ พ า น พ บ ใ น สั ก วั น ~ ฉั น สั ญ ญ า